18 Yaş ve Üzeri Bireylerde Vertigonun Günlük Yaşam Aktiviteleri ve Yaşam Kalitesi Üzerine Etkisinin İncelenmesi

Özet

Amaç: Araştırma, vertigolu bireylerde engellilik durumu, günlük yaşam aktivitesi ve yaşam kalitesine
etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır.
Yöntem: Vertigo tanısı konmuş 18 yaş üzeri 141 bireyin sosyo-demografik bilgilerini ve vertigo ile ilgili
özelliklerini belirlemek için Kişisel Bilgi Formu, engellilik durumunu belirlemek için Baş Dönmesi
Engellilik Envanteri (DHI), günlük vestibüler bozukluklarda günlük yaşam aktivitelerini belirlemek için
Yaşam Aktiviteleri Ölçeği (VADL) ve yaşam kalitesini belirlemek için Yaşam Kalitesi Ölçeği
(WHOQOL-Bref) uygulanmıştır. Verilerin istatistiki değerlendirilmesinde SPSS (22,0) programı
kullanılmış; analizde tanımlayıcı, yüzde ve frekans ve çıkarımsal (Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis
testi ve Pearson Korelasyon testi) istatistikler uygulanmıştır.
Bulgular: Vertigolu bireylerin DHI engel durumuna göre %48,3’ünün hafif, %29’unun orta, %22,7’sinin
şiddetli düzeyde engel yaşadığı tespit edilmiştir. DHI, fonksiyonel engellilik alt boyut puan ortalaması
14,57±9,67, fiziksel engellilik alt boyut puan ortalaması 13,35±7,30 ve duygusal engellilik alt boyut puan
ortalaması 9,00±6,90 olarak saptanmıştır. VADL, fonksiyonel beceri alt boyut ortalaması 27,44±14,13,
enstrümantal beceri alt boyut ortalaması 14,08±10,86 ve ambulasyon beceri alt boyut ortalaması
21,92±14,21 puan olarak bulunmuştur.
Sonuç: Vertigolu bireylerde engellilik durumu, günlük yaşam aktiviteleri ve yaşam kalitesi arasında
anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Vertigonun şiddeti arttıkça bireylerin fiziksel, duygusal ve
fonksiyonel boyutlarda engellilik yaşadığı, günlük yaşam aktivitelerinde sınırlılık geliştiği ve yaşam
kalitesinin bozulduğu belirlenmiştir.